Rupsen in het algemeen
Bladeren of bloemen worden door rupsen kapot gevreten. De verscheidene rupsensoorten zijn verschillend qua grootte en kleur. Je treft ze al aan vanaf juni tot ver in oktober.
Naargelang de soort rups, varieert de beschadiging: wegvreten van de rand, vreten van gaten, vensters of geraamten. Om schade te beperken kan Pireco ® vanaf begin maart preventief worden toegepast.
De twee meest schadelijke rupsen zijn op dit moment de Eikenprocessierups en de Spanrups:
Eiken-Processierupsen (Thaumetopoea processionea)
Begin september zetten de vrouwtjesvlinders (Thaumetopoca processionea) hun eitjes af in de toppen van eikenbomen.
De eitjes komen in april of mei uit, tegelijk met de eerste bladeren van de waardplant, de eik. De rupsen zijn dan oranjeachtig van kleur. Later verkleuren ze naar grijsgrauw met lichtgekleurde zijden. De rupsen zijn tot 3,5 cm lang. Na de derde vervelling krijgen de rupsen de donkere brandharen op de rug. Dit afweermechanisme gebruiken de rupsen als verdediging en bestaat uit pijlvormige haren voorzien van weerhaakjes, welke gemakkelijk de huid, ogen en luchtwegen kunnen binnendringen. Deze haartjes verspreiden zich met de wind en kunnen zo in contact komen met mensen en dieren. De brandharen geven stoffen af die een huiduitslag, zwellingen, rode ogen en hevige jeuk veroorzaken.
De spanrups van de kleine wintervlinder (Operophtera brumata L.)
Door de toename van de kleine wintervlinder is er dit voorjaar een verbazingwekkend
aantal kleine groene rupsen (spanrupsen) te zien, die
met name de eiken, esdoorns en andere loofbomen vrijwel helemaal kaal eten.
Uit onderzoek in Canada is gebleken dat bij vier opeenvolgende jaren van gedeeltelijke bladverlies van deze aangetaste bomen kan leiden tot taksterfte. Terwijl volledig bladverlies kan leiden tot boomsterfte.
Dit komt omdat de verzwakte bomen hun natuurlijke afweer kwijt raken en belaagd zullen worden door secundaire aanvallers zoals de larven van de eikenprachtkever, schorskevers , hout-en stamboorders e.d. De larven van deze kevers maken lange slingerende gangen onder de schors van verzwakte bomen, waardoor deze afsterven.
De mot (volwassen stadium van de vlinder ) paart in het late najaar, het vrouwtje legt haar eieren in losse schors (-spleten) of mos en sterft dan. De eieren overwinteren. Deze zijn eerst groen, later oranje en in maart verkleuren ze van helderblauw tot bijna zwart. De eieren komen uit eind maart - midden april De pas uitgekomen larven kruipen in de bomen en produceren zijdedraden. Via dit zijdeachtige gesponnen dradenweb verplaatsen zij zich door de lucht, ook wel ballonvaart genoemd.
Wintervlinder rupsen zijn lichtgroen rupsen met aan weerszijde van het lichaam een vage witte streep. Ze hebben slechts twee paar buikpoten en verplaatsen zich dus a.h.w als een lus.
De jonge rupsen leven van zowel bloem- als bladknoppen, terwijl de oudere rups zich te goed doet aan groot blad.
(Bron: Universiteit van Massachusetts )
Rupsen van Stippelmotten of Spinselmot (Yponomeuta)
Spinselmotten bedekken kardinaalsmutsstruiken, meidoorns, sierkersen, populieren of wilgen met een dicht spinsel. Dat ziet er wat spookachtig uit. De rupsen leven in een spinselnest, van daaruit ondernemen ze de vraattochten en bij onraad vluchten ze terug in het veilige nest. 
Stippelmotten hebben één generatie per jaar. De vlinders vliegen van juni tot augustus. Ze leggen hun eieren in groepen van twintig tot vijftig stuks op de takken van de voedselplant. De rupsen brengen de winter door in de beschutting van hun eischaal en wat spinsel. In mei vormen ze een groot spinselnest, waarin ze tezamen leven en ook verpoppen. Soms vreten zij daarbij alle bladeren van hun voedselplant op, waardoor een geraamte van takken en spinsel overblijft.
